Opstap examen Praktijk speuren

Voorbereiding thuis op het examen
Op 13 maart 2012 was het zover. We hadden er die dag weer zin in. Toen ik de rugtas voor het speuren aan het klaarmaken was liep ze al ongeduldig om mij heen. Rugtas en tuigje betekenen: “we gaan speuren, met Victor!” Met het tuigje omdoen was ze iets minder gretig dan anders. Even vroeg ik me af of ze toch niet te moe zou zijn. Want de avond ervoor hebben we, zoals gewoonlijk getraind voor appèl en spel bij de Vanenburg in Putten, waar we altijd enorm moe, maar zeer voldaan vandaan komen. We moeten namelijk nog zoveel leren!
Maar eenmaal het tuigje om, werd ze weer enthousiast. Samen liepen we naar de auto. Op weg naar Victor, op weg naar leren speuren. Op weg naar het Opstap examen van Praktijk speuren.

Kennismaking met examinators
Eenmaal in het bos aangekomen, raakte ze gelukkig meer opgewonden. “Mooi zo, dacht ik, we gaan ervoor meisje?” We, mijn hond en ik, waren mooi op tijd op de afgesproken plek. We waren gelukkig niet verdwaald, wat zo nu en dan gebeurde. Dit was een speciale dag: we gingen het Opstap examen Praktijk speuren afleggen. In de verte zag ik twee mensen aan een picknick bank zitten. Het waren niet Victor en Mariëtte. Even flitste het door mijn hoofd dat zij misschien iets van doen hadden met het speurexamen. Ik liet mijn hond nog even plassen en poepen en toen we terug kwamen bij de auto, begreep ik pas dat we een heus examen gingen afleggen. Het is maar goed dat Victor mij niet heeft verteld dat het examen afleggen zó officieel ging, namelijk met twee examinators erbij. En waarschijnlijk heb ik het niet durven vragen in de vooronderstelling: ‘wat niet weet, wat niet deert”. Ik heb de nacht ervoor dus heerlijk geslapen, zonder examenvrees.
Toen de twee vreemdelingen mij aanspraken bij de auto, vertelden zij dat ze wel honden gewend waren. “Zouden zij dan toch…?”, dacht ik. Tegelijkertijd wilde ik dat mijn hond kalm en rustig bleef tijdens ons gesprekje en dat zij wat minder enthousiast reageerde op de eerste de beste voorbijgangers. Immers, het was niet eens Victor die zij zo uitbundig aan het begroeten was!. Echter, al snel zou blijken, dat deze twee mensen wel degelijk met ons van doen hadden. Zij waren onze examinators!

Opdracht praktijk speuren
Na de kennismaking met de examinators legden ze uit dat ik met mijn hond een spoor  van 20 minuten oud moest uitlopen. Onderweg werden er twee voorwerpen verstopt en aan het eind moest ook de spoorloopster gevonden worden. Het spoor zou ongeveer 1400 meter lang zijn. Als ik merkte dat mijn hond even wilde rusten en/of drinken, dan mocht  ik daar de tijd voor nemen.  Inmiddels was Victor er ook bijgekomen.

Klik hier voor Deel II

 

Home
Prijzen
Contact
v
De trainer
Cursisten aan 't woord